Choroba Parkinsona jest idiopatyczną, nieuleczalną chorobą atakującą mózgowie, ze szczególnym uwzględnieniem jąder podstawy, istoty czarnej i prążkowia. W obszarach tych zachodzi proces zwyrodnienia, który powoli prowadzi do niszczenia tkanek i postępowania objawów. Mimo tego, że panuje przekonanie, iż na chorobę Parkinsona chorują tylko osoby starsze, to może ona rozpocząć się już po 30 roku życia.

Choroba Parkinsona – objawy

Chorobę tą cechuje wachlarz objawów, które postępując coraz bardziej utrudniają życie pacjentowi. Głównymi z nich są drżenia mięśniowe, sztywność mięśni, akineza, polegająca na opóźnieniu reakcji motorycznej, wykonywaniu ruchów wspomagając się dodatkowymi, małymi współruchami a także problem w wykonywaniu dwóch czynności motorycznych jednocześnie. Charakterystyczne dla tej choroby jest zaburzenie czynności wykonywanych automatycznie. Każdy z nas chodzi, ubiera się czy wiąże sznurowadła bez zastanawiania się jak po kolei powinien wykonać te czynności. U osób z chorobą Parkinsona ten automatyczny wzorzec zostaje nagle zatrzymany przez postępujący proces zwyrodnieniowy, dlatego pacjenci mogą mieć problemy z ubieraniem się, pisaniem, czesaniem włosów czy nawet chodzeniem. Problemy motoryki mięśni występują nie tylko globalnie.

Choroba Parkinsona – maskowatość twarzy

Również na twarzy chorej osoby można zaobserwować zubożenie mimiki i tak zwaną maskowatość twarzy, która powoduje, że jej indywidualne cechy zanikają, co może powodować problemy w kontaktach międzyludzkich.
Postawa osoby z chorobą Parkinsona również jest charakterystyczna, pochylona do przodu ze zgięciem w stawach biodrowych i kolanowych, a chód odbywa się małymi krokami i na szerokiej podstawie. Pacjent podczas chodzenia nie balansuje rękami, ledwo odrywa stopy od podłoża a podczas obracania się porusza całym tułowiem. W zaawansowanym stadium choroby pacjent może mieć problem z ruszeniem się z miejsca, a także zatrzymaniem w określonym momencie. Może również padać na boki, do przodu lub do tyłu bez konkretnego powodu. Ciekawym zaburzeniem jest tak zwany freezing, czyli zamrożenie występujące podczas chodzenia lub kiedy pacjent wchodzi do nowego pomieszczenia lub jest poproszony o przekroczenie progu. Polega on na gwałtownym zatrzymaniu się w miejscu i nie możności ruszenia się. Również artykulacja i połykanie często są zaburzone ze względu na atakowanie przez chorobę ośrodków w mózgu odpowiadających za te czynności.
Ze względu na różnorodność objawów, które postępując powodują duże problemy w wykonywaniu czynności dnia codziennego, wymagana jest odpowiednia opieka nad osobą chorą. Fizjoterapia w połączeniu z odpowiednimi lekami może mieć duży wpływ na opóźnienie i zniwelowanie istniejących już objawów, co umożliwi pacjentowi jak najdłuższą samodzielność i funkcjonalność.

Dodaj komentarz